Erich Fromm Sevme Sanati File

Fromm, sevginin “sanat” olabilmesi için uygulanabilir disiplinler önerir:

Sevilen şeyin yaşamı ve gelişimi için gösterilen etken özen. Sorumluluk (Responsibility):

Erich Fromm’un “Sevme Sanatı” kitabı, kısa bir eser olmasına rağmen bir ömür boyu üzerine düşünülecek kadar derin bir içeriğe sahiptir. Fromm, sevginin rastlantıya bağlı bir duygu olmadığını, bilgi ve çaba gerektiren bir sanat olduğunu sade bir dille anlatır. Kitap, modern toplumun sevgiyi nasıl yozlaştırdığını, insanın yalnızlıkla nasıl başa çıktığını ve gerçek bir sevginin hangi temel öğelerden oluştuğunu gösterir.

İnsanların çoğu, sevmek yerine sevilme sorununa odaklanır; nasıl sevecekleriyle değil, nasıl sevilecekleriyle ilgilenirler. Kendilerini karşı cinsin gözünde cazip kılmak için çaba gösterirler ve “doğru kişi”yi bulduklarında her şeyin yoluna gireceğini sanarlar. Fromm’a göre asıl önemli olan kişinin sevme kapasitesini geliştirmesidir. erich fromm sevme sanati

Fromm, modern kapitalist toplumun insanları tüketiciye dönüştürdüğünü ve bu durumun sevgiyi de etkilediğini vurgular. İnsanlar, ilişkileri tıpkı bir meta gibi, "en iyi özelliklere sahip" partneri seçip, kendilerine sunulan en iyi teklifi (ilişkiyi) "satın almak" olarak görmektedir. Bu anlayış, gerçek sevginin derinliğini yok eder ve ilişkileri geçici hale getirir. Sonuç: Sevme Sanatını Öğrenmek

Bu sözler, Fromm’un sevgiye yüklediği derin anlamı özetler niteliktedir.

Erich Fromm’un 1956 yılında yayımlanan Sevme Sanatı (The Art of Loving) adlı eseri, sevginin kendiliğinden gerçekleşen duygusal bir patlama değil, tıpkı müzik ya da resim gibi öğrenilmesi ve üzerinde çalışılması gereken bir olduğunu savunur. İnsanlar aşka düşmenin coşkusunu

Above all, Fromm argues that love is an act of faith. Not religious faith, but a rational, courageous trust: that your love will evoke love in return; that growth is possible; that life, despite its tragedy, is worth investing in.

Modern insanın en büyük sorunlarından biri, bir şeye tam olarak odaklanamamaktır. Oysa sevgi, tüm varlığımızla anda olmayı ve karşımızdakine tam bir dikkatle yaklaşmayı gerektirir. Yoğunlaşma pratiği, sevginin de pratiğidir.

Kaynakça ve ileri okuma önerisi isterseniz, Fromm’un kendi metninden alıntılar ve akademik yorumları içeren bir okuma listesi hazırlayabilirim. aslında kendisini hiç sevmeyen

💬 "Sevgi, sevilen kişinin hayatı ve gelişmesi için duyduğumuz aktif ilgidir."

Toplum genellikle kendini sevmeyi bencillikle (narsisizm) eşdeğer görür. Fromm bu fikre şiddetle karşı çıkar. Ona göre, kendi insanlığını ve yaşamını sevmeyen birinin, bir başkasını sevmesi imkansızdır. Bencil insan, aslında kendisini hiç sevmeyen, içindeki boşluğu dış dünyadan nesneler toplayarak kapatmaya çalışan kişidir. Kendimizi sevmek, bir insan olarak kendi potansiyelimize saygı duymak ve onu büyütmek anlamına gelir. Sevgi bölünemez; eğer bir insan sadece bir tek kişiyi sevebiliyorsa, o sevgi değil, genişletilmiş bir ortaklıktır. 5. Bir Sanat Olarak Sevginin Uygulanması

İki yabancı arasındaki duvarların aniden yıkılması (aşka düşmek), genellikle cinsel çekimle birleştiğinde dünyanın en harika deneyimi gibi görünür. Ancak bu ani yakınlık, kişilerin birbirini gerçekten tanımasıyla hızla tüketilir. İnsanlar aşka düşmenin coşkusunu, sevginin kalıcılığı ile karıştırırlar. 2. Çağdaş Toplumda Sevginin Dejenere Olması